Joggings

Het vliegend paard op ontdekking: Urban trail Mechelen

De verlichte historische gebouwen, tuinen en monumenten vormden zaterdagavond 3 december het decor voor de Urban Trail Mechelen: een kille, maar tegelijk zeer leuke nocturne over tien kilometer.

Met een dozijn Pegasussers zijn we afgezakt naar Mechelen voor de Urban Trail van zaterdagavond 3 december. Sommigen kwamen rechtstreeks, anderen dachten er goed aan te doen om eerst nog even geest en lijf te versterken in een plaatselijk etablissement.

De sporttassen werden achtergelaten in het Sint-Romboutscollege en we vertrokken op de Veemarkt in de laatste wave op één van de laatste rijen. Het werd een prettige beleving waarbij vooral de tuin na het Aartsbisschoppelijk paleis, de Dosssin Kazerne, Brouwerij het Anker, het Scheppersinstituut en de refter van de Ursulinen indruk maakten. Na de Oude Vleeshalle ging het via het mooi gerestaureerde Schepenhuis naar het Stadhuis waar we op audiëntie gingen in het kantoor van Bart Somers. Die laatste was op dat moment al gaan slapen en de bisschop hebben we trouwens ook niet gezien. Maar wie ons wel opwachtten in het Stadhuis waren Zwarte Piet en Sinterklaas, zij het dat die laatste al zijn Kazuivel uitgetrokken had en ons begroette in zijn witte Albe.

Ook in de Academie werden onze vrouwelijke deernes zodanig getrakteerd op poedelnaakte mannelijke modellen dat er vergoelijkt werd dat de chauffage er wel heel hoog ingesteld stond. Het jagende gender van het gezelschap was vruchteloos op zoek naar Venussen of Afrodites, maar allicht was de voorraad plaaster vroegtijdig op.

Eventjes leek het wel een klein stadsfestival met zijn vele podia en optredens zoals in Het Anker waar na het inademen van Whiskydampen een heuse rondleiding in de brouwerij afgesloten werd met rockmuziek. Terug aangekomen op de koer van het Sint Romboutscollege wachtte ons nog een stukje brood met Aosta hesp, waar Peggy en Willy juist iets te laat voor waren. Iedereen was wel ruim op tijd voor lekkere deugddoende warme soep met de spreekwoordelijke boterham terwijl de Maneblusser als afsluiter ons terug met beide voetjes in de realiteit bracht want we trokken, zoals dat heet “moe maar voldaan”, de koude nacht in op zoek naar onze aangevroren auto’s.

Een speciaal woord van dank ook aan het kwartet Pegasusters dat ons op verschillende plaatsen gillend een hart onder de riem kwam steken terwijl ze zelf onderkoeld raakten niettegenstaande de 5 laagjes topjes, 4 loopbroeken, jassen, mutsen en al dan niet zelfgebreide sjaals van Angorawol.

En zoals het spreekwoord het wil: “de afwezigen hadden weer eens ongelijk” en “voor herhaling vatbaar”.

Show More

Related Articles

Check Also

Close
Close
Close